O forxador e o GRAN Ramiro
"Despois dun tempo de silencios voltei trala morte e deille ás de bolboreta á noite que me tiña engaiolados os beizos." (14/1/1976-1/6/2007)
lunes, 15 de noviembre de 2010
PRESENTACIÓN LA LIBRARÍA COUCEIRO EN COMPOSTELA
Teño a enorme sorte de poder chama-los amigos: Ana Cibeira, Rosa Enríquez, Fonso Láuzara, Alba Méndez, Alberte Momán, Manolo Pipas, Ramiro Vidal, Mariola e un forxador.
(Faltou por motivos de saúde a fermosa voz de Mariola).
Máis fotos da presentación no seguinte enlace:
http://aportaverde.blogspot.com/2010/11/presentacion-do-libro-en-compostela.html
(Faltou por motivos de saúde a fermosa voz de Mariola).
Máis fotos da presentación no seguinte enlace:
http://aportaverde.blogspot.com/2010/11/presentacion-do-libro-en-compostela.html
viernes, 12 de noviembre de 2010
a porta e o andar
12 novembro, 2010
Manolo Pipas
a porta verde setimo andar
presenta o seu segundo libro
os versos destas nove voces
resistentes creadores en galego
traballadoras da palabra e do ritmo
amigos e compañeiras de filo-cafés
verde a porta a terra e a lingua
enerxica e comunitaria proposta
reveldes olladas e sentires
do setimo andar da poesia
entregada nos vosos espacios
setimo andar poesia alén
en vigo presentado na cova dos ratos
tempo despois en espinho e o porto
i de regreso os poemas na ria
moaña foi a nosa nova palestra
organizada na quintela entre libros
a porta verde o setimo andar
navega coa sua poesia alén
debullando historias por bueu
ai compostela que agora agarda
ritmo e palabra en nove voces
o cronista
setimo andar poesia alen
libro do espacio a porta verde
será presentado na libraria couceiro
este sabado 13 as doce e media
da mañan compostelana
Manolo Pipas
a porta verde setimo andar
presenta o seu segundo libro
os versos destas nove voces
resistentes creadores en galego
traballadoras da palabra e do ritmo
amigos e compañeiras de filo-cafés
verde a porta a terra e a lingua
enerxica e comunitaria proposta
reveldes olladas e sentires
do setimo andar da poesia
entregada nos vosos espacios
setimo andar poesia alén
en vigo presentado na cova dos ratos
tempo despois en espinho e o porto
i de regreso os poemas na ria
moaña foi a nosa nova palestra
organizada na quintela entre libros
a porta verde o setimo andar
navega coa sua poesia alén
debullando historias por bueu
ai compostela que agora agarda
ritmo e palabra en nove voces
o cronista
setimo andar poesia alen
libro do espacio a porta verde
será presentado na libraria couceiro
este sabado 13 as doce e media
da mañan compostelana
jueves, 11 de noviembre de 2010
A porta verde en Bueu na presentación do libro "SÉTIMO ANDAR, POESÍA ALÉN"
O Forxador, Alba Méndez, Alfonso Láuzara, Manolo Pipas e Alberte Momán.
A felicidade ten rostro?
Mª Elvira Millán e o Forxador
Lendo "Agardabamos" poema conxunto.
Fernando da libraría Miranda
O forxador na Panificadora
O pasado venres tiven a oportunidade de participar, xunto con compañeiros da Porta Verde, nun acto a prol da PANIFICADORA organizado por ENTREMOS NA PANIFICADORA, no que se debateu sobre o tema e léronse poemas pertencentes ao libro "AS VOCES DO PAN".
O Forxador e Uxio de Entremos na Panificadora
Uxio en acción
lunes, 1 de noviembre de 2010
PRESENTACIÓN II
Eu non rindo falsa adoración
as grandes plumas
nin me adscribo a movementos
que me impulsen
non preciso de atallos
nin que sonoras voces me pronuncien
coñezo o límite dos meus ollos
e a forza do meu verbo
sosteño os meus soños cos beizos
e as miñas mans co vento
É por isto
que non mendigo sustento
nin arrolo un triste retrinco de papel
no meu corpo de neno
son libre mensaxeiro
dos meus versos
defensor do noso
asasino do ego
forxador do meu tempo
as grandes plumas
nin me adscribo a movementos
que me impulsen
non preciso de atallos
nin que sonoras voces me pronuncien
coñezo o límite dos meus ollos
e a forza do meu verbo
sosteño os meus soños cos beizos
e as miñas mans co vento
É por isto
que non mendigo sustento
nin arrolo un triste retrinco de papel
no meu corpo de neno
son libre mensaxeiro
dos meus versos
defensor do noso
asasino do ego
forxador do meu tempo
Amei!
Amei!
Seica teño que pedir perdón por iso
porque amei con loucura con forza
con medo
as veces
incluso con tristeza
porque amei, ti erixes barreiras ao meu sorriso
construíndo adxectivos que tentan ofender
sen conseguilo
Amei!
dende os meus ollos
os meus beizos
e máis abaixo
Porque amei, ti loitas por escribir o meu nome do revés
nese adival mentireiro que tenta aforcar
sen conseguilo.
Amei!
Seica teño que pedir perdón por iso
porque amei con loucura con forza
con medo
as veces
incluso con tristeza
porque amei, ti erixes barreiras ao meu sorriso
construíndo adxectivos que tentan ofender
sen conseguilo
Amei!
dende os meus ollos
os meus beizos
e máis abaixo
Porque amei, ti loitas por escribir o meu nome do revés
nese adival mentireiro que tenta aforcar
sen conseguilo.
Amei!
INVERNO
As noites foron caendo o chan
cheas de medo
agardando cos seus pequenos ollos
fundidos
que alguén as recollera
foron caendo de paseniño
xunto coas lembranzas
e os soños perdidos
foron caendo…
a ese chan de enchida perda simulada
que chamarei inverno
cheas de medo
agardando cos seus pequenos ollos
fundidos
que alguén as recollera
foron caendo de paseniño
xunto coas lembranzas
e os soños perdidos
foron caendo…
a ese chan de enchida perda simulada
que chamarei inverno
domingo, 31 de octubre de 2010
NANAS DE LA CEBOLLA
( Dedicadas a su hijo, a raíz de recibir una carta de su mujer,
en la que le decía que no comía más que pan: y cebolla)
.
La cebolla es escarcha
cerrada y pobre.
Escarcha de tus días
y de mis noches.
Hambre y cebolla,
hielo negro y escarcha
grande y redonda.
.
En la cuna del hambre
mi niño estaba.
Con sangre de cebolla
se amamantaba.
Pero tu sangre,
escarchada de azúcar,
cebolla y hambre.
.
Una mujer morena
resuelta en luna
se derrama hilo a hilo
sobre la cuna.
Ríete, niño,
que te traigo la luna
cuando es preciso.
.
Alondra de mi casa,
ríete mucho.
Es tu risa en tus ojos
la luz del mundo.
Ríete tanto
que mi alma al oírte
bata el espacio.
.
Tu risa me hace libre,
me pone alas.
Soledades me quita,
cárcel me arranca.
Boca que vuela,
corazón que en tus labios
relampaguea.
.
Es tu risa la espada
más victoriosa,
vencedor de las flores
y las alondras
Rival del sol.
Porvenir de mis huesos
y de mi amor.
.
La carne aleteante,
súbito el párpado,
el vivir como nunca
coloreado.
¡Cuánto jilguero
se remonta, aletea,
desde tu cuerpo!
.
Desperté de ser niño:
nunca despiertes.
Triste llevo la boca:
ríete siempre.
Siempre en la cuna,
defendiendo la risa
pluma por pluma.
.
Ser de vuelo tan lato,
tan extendido,
que tu carne es el cielo
recién nacido.
¡Si yo pudiera
remontarme al origen
de tu carrera!
.
Al octavo mes ríes
con cinco azahares.
Con cinco diminutas
ferocidades.
Con cinco dientes
como cinco jazmines
adolescentes.
.
Frontera de los besos
serán mañana,
cuando en la dentadura
sientas un arma.
Sientas un fuego
correr dientes abajo
buscando el centro.
.
Vuela niño en la doble
luna del pecho:
él, triste de cebolla,
tú, satisfecho.
No te derrumbes.
No sepas lo que pasa ni
lo que ocurre.
MIGUEL HERNÁNDEZ
lunes, 25 de octubre de 2010
SUMARIO ATENEA 39
EDITORIAL
Editorial
BIBLIOTECA - HEMEROTECA
Cousas da Biblioteca – Hemeroteca
BREVES
Lotería Nadal
Horario
Premio Murguía
Asóciate
Campaña “Aulas en galego”
ARTIGOS
“A sociedade e a economía do Ferrol semiurbano do século XVI” por Ana Martín García
“Pequenas historias dunha gran comarca: Ferrolterra por Ana Martín García
“Ferrol. Festas, fastos e nefastos” por Juan J. Burgoa.
“O direito à folga nom existe” por Lupe Ces
“Na sombra íntima de Uxío Novoneyra (II) por Rosa Méndez
PROGRAMACIÓN
PROGRAMACIÓN OUTUBRO – NOVEMBRO – DECEMBRO 2010
MULLER
“Unha loita incesante contra a violencia machista” – Marcha Mundial das Mulleres
O PARNASO
MIGUEL ANGEL ALONSO DIZ
JORGE MIGUEL GAGO CHAO
CORRECCIÓN LINGÜÍSTICA
María Xosé Villar Corral
DESEÑO, MAQUETACIÓN e ILUSTRACIÓNS
Cocinanegra
COLABORACIÓNS:
Ana Martín García, Juan J. Burgoa, Lupe Ces, Rosa Méndez Fonte, Miguel Angel Alonso Diz, Jorge Miguel Gago Chao.
O vindeiro venres, día 29 de outubro terá lugar na Cova dos ratos un acto a prol da Panificadora ao que vos convidamos a asistir.
- 21:00. Apertura. Reparto do Manifesto de Entremos
- 21:15. Poema: "As voces do pan" da "Porta Verde do Sétimo Andar"
- 21:30. Documental: "Panificadora" de Miriam do Roxo
- 21.45. Charla: "A Panificadora na Encrucillada"
- 1. O Concello de Vigo e a Panificadora.
- 2. A sociedade viguesa e a Panificadora: as revindicacións sociais da Panificadora.
- 3. O Concello de Vigo e o Patrimonio Industrial
- 4. Propostas de reutilización
- 22:30 Debate: "Xeitos de entrar na Panificadora"
- 23:00 Empanada e conclusión.
sábado, 23 de octubre de 2010
PRESENTACIÓN DO LIBRO DA PORTA VERDE "SÉTIMO ANDAR, POESÍA ALÉN" EN MOAÑA
MÁXICA noite a vivida en Moaña, nunha biblioteca "Quintela" chea, escoitaronse as voces dos autores deste fermoso libro de poesía.
Agradecer a xente de Moaña a súa presencia e atención, ademais da súa implicación coa nosa cultura. Un bico para todas esas mulleres que asemellan estar esculpidas polo mesmo mar...
http://www.farodevigo.es/portada-o-morrazo/2010/10/23/nueva-poesia-gallega-cita-moana/483913.html
Agradecer a xente de Moaña a súa presencia e atención, ademais da súa implicación coa nosa cultura. Un bico para todas esas mulleres que asemellan estar esculpidas polo mesmo mar...
http://www.farodevigo.es/portada-o-morrazo/2010/10/23/nueva-poesia-gallega-cita-moana/483913.html
lunes, 18 de octubre de 2010
A PANIFICADORA
Diversas noticias sobre a Panificadora; parece que o futuro asemella mellor para a nosa cidade.
http://xornal.vigo.org/xnnoticia.php?lang=gal¬icia=14252
http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2010/10/18/00031287403265265681431.htm
http://www.farodevigo.es/gran-vigo/2010/10/18/caballero-plante-conservacion-ayuntamiento-vigo-conservara-integramente-panificadora-mayoritariamente-dotacional/482422.html
http://xornal.vigo.org/xnnoticia.php?lang=gal¬icia=14252
http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2010/10/18/00031287403265265681431.htm
http://www.farodevigo.es/gran-vigo/2010/10/18/caballero-plante-conservacion-ayuntamiento-vigo-conservara-integramente-panificadora-mayoritariamente-dotacional/482422.html
sábado, 16 de octubre de 2010
lunes, 11 de octubre de 2010
Xoguemos
Xoguemos coma nenos na noite
que esbara o seu nome
polos corpos outrora celestes
da madrugada.
Xoguemos coma principiantes
que descobren o sol
na triste lúa que se agocha
na escuridade da ialma...
xoguemos até que as campás
do derradeiro viaxe
reclamen o silenzo,
xoguemos...
porque nestes xogos atoparemos
os beixos durmidos
as caricias luídas
as olladas calmas
a min... a ti... a nosa vida
aos nosos fillos...
XOGUEMOS!!!
Elvira Millán e Miguel Ángel Alonso
que esbara o seu nome
polos corpos outrora celestes
da madrugada.
Xoguemos coma principiantes
que descobren o sol
na triste lúa que se agocha
na escuridade da ialma...
xoguemos até que as campás
do derradeiro viaxe
reclamen o silenzo,
xoguemos...
porque nestes xogos atoparemos
os beixos durmidos
as caricias luídas
as olladas calmas
a min... a ti... a nosa vida
aos nosos fillos...
XOGUEMOS!!!
Elvira Millán e Miguel Ángel Alonso
viernes, 8 de octubre de 2010
lunes, 27 de septiembre de 2010
A PORTA VERDE EN VIGO - SÉTIMO ANDAR, POESÍA ALÉN -
FOTOS DA PRESENTACIÓN DO SEGUNDO LIBRO DE A PORTA VERDE
"SÉTIMO ANDAR, POESÍA ALÉN"
Fonso, Pipas, Miguel, Esther, Alba, Ramiro, Ana, Rosa e Alberte.
Ramiro Vidal e Ana Cibeira
Esther
Esther, Miguel Ángel e Manoli
Ana, Fonso, Alberte e un admirador deles... eu
ROSA ENRÍQUEZ e un forxador
sábado, 11 de septiembre de 2010
REFLEXIÓN DO DÍA E DA NOITE
Un trazo característico dos réximes fascistas e a supresión dos símbolos democráticos e a súa suplantación polos seus propios.
Ante isto, eu berro un NON forte e decidido.
"A memoria dun colectivo non debe ser borrada. O pobo que esquece a súa historia está condenado a repetila".
Ante isto, eu berro un NON forte e decidido.
"A memoria dun colectivo non debe ser borrada. O pobo que esquece a súa historia está condenado a repetila".
miércoles, 8 de septiembre de 2010
Agardabamos
Agardaba a luz nacer
baixo aquel carballo tristeiro...
agardaba o vento mareiro
a quentura do sal na pel...
agardaban os meus ollos o tacto dos teus
nun instante asolado pola negrura dunha noite apiques de esmorecer…
eramos dúas cunchas que agardaban, húmidas,
o derradeiro amencer,
un xunto o outro
sen saber que dizer…
e a noite fíxose día
e o día chegou sen mergullo,
e a humidade trocouse en bagoas afogadas
pola dor do final…
todo isto… mentres agardabamos
ver nacer a luz
baixo aquel carballo tristeiro
todo isto… mentres agardabamos
que o vento mareiro
sentira a quentura do sal na pel
agardabamos
Elvira Millán e Miguel Ángel Alonso
baixo aquel carballo tristeiro...
agardaba o vento mareiro
a quentura do sal na pel...
agardaban os meus ollos o tacto dos teus
nun instante asolado pola negrura dunha noite apiques de esmorecer…
eramos dúas cunchas que agardaban, húmidas,
o derradeiro amencer,
un xunto o outro
sen saber que dizer…
e a noite fíxose día
e o día chegou sen mergullo,
e a humidade trocouse en bagoas afogadas
pola dor do final…
todo isto… mentres agardabamos
ver nacer a luz
baixo aquel carballo tristeiro
todo isto… mentres agardabamos
que o vento mareiro
sentira a quentura do sal na pel
agardabamos
Elvira Millán e Miguel Ángel Alonso
viernes, 20 de agosto de 2010
Xa están aquiiiiiii!!!!
"Sétimo andar, poesía alén"
en Galicia Hoxe!
A Porta Verde do Sétimo Andar edita o seu segundo libro
miércoles, 18 de agosto de 2010
NOVO LIBRO DE A PORTA VERDE
Con portada de Roberto Alonso Diz e a participación de Ana Cibeira, Rosa Enríquez, Alfonso Láuzara, Alba Méndez, Alberte Momán, Mariola Soutelo, Manolo Pipas, Ramiro Vidal e eu mesmo, chega á imprenta a segunda entrega da modesta aportación do colectivo A Porta Verde do Sétimo Andar á literatura galega.
Un novo libro colectivo de poemas, baixo o título de Sétimo Andar, Poesía Alén.
Trazo un zero infinitum no teu corpo
e pode que morra no proceso
seino
mais está na natureza deste animal finxido
que son,
deambular polas rúas dese astro
que ten o teu Nome no seu ventre novo
case recen creado
e inda así…
tan familiar,
e é por todo isto e máis
que trazo un zero infinitum na túa pel
con dedos de tristeza e silencio,
sempre en silencio…
pois temo espertar ó Deus
que durme no teu interior
cos ollos abertos…
e pode que morra no proceso
seino
mais está na natureza deste animal finxido
que son,
deambular polas rúas dese astro
que ten o teu Nome no seu ventre novo
case recen creado
e inda así…
tan familiar,
e é por todo isto e máis
que trazo un zero infinitum na túa pel
con dedos de tristeza e silencio,
sempre en silencio…
pois temo espertar ó Deus
que durme no teu interior
cos ollos abertos…
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




















.jpg)




